En daar zit je dan...

En daar zitten we dan... in onze eigen zetel, in ons eigen living, in ons eigen huis dat zo groot lijkt... De vrienden zijn de deur uit, de kinderen liggen eindelijk ook in bed (pffff...), het koffieke en de Oreo-brownie is op... eigenlijk moeten we gewoon gaan slapen...

Thuiskomen is zo dubbelzinnig... nu de drukte over is, is het zo stil... We hebben geen zin in morgen dozen uitpakken, het huis op orde zetten, ... De boiler doet het niet, de kasten liggen nog vol winterkleren, er zijn geen tandenborstels of douchezeep in de badkamer, we weten niets meer liggen, ... Gelukkig hebben een aantal lieve vrienden gezorgd voor een volle koelkast, zodat we het boodschappen doen nog even kunnen uitstellen.

We zullen nog wel wat tijd nodig hebben om ons terug thuis te voelen in ons ouwe niet meer zo vertrouwde leventje,,,